მოგზაურობები

ავტოსტოპით ირანში

რამდენიმე თვე  ველოდებოდი ,როდის გადამივლიდა ირანიდან გამოყოლილი ეიფორია ,რომ მშვიდად დაჯდომა და წერა შემძლებოდა ,მაგრამ ფაქტია- ამ ხნის მერეც ვერ ვპოულობ ზუსტ სიტყვებს იქიდან გამოყოლილი ემოციების და იმ სიკეთის გადმოსაცემად,ირანელი ხალხისგან რომ მივიღეთ. ათი დღის განმავლობაში გავიცანით ათობით ადამიანი,რომლებიც უსასყიდლოდ გვთავაზობდნენ შესაბამისი მიმართულებით წაყვანას ,გვათვალიერებინებდნენ ქალაქებს,სოფლებს ,გვეპატიჟებოდნენ ქორწილებში თუ უბრალოდ სუფრასთან. ყველა ქალაქში მფარველი ანგელოზებივით… Continue reading ავტოსტოპით ირანში

Uncategorized

NEBRASKA

სადღაც 15 წლის ვიქნებოდი, წერილი რომ მომივიდა მეილზე – ვინმე ნიგერიელი „ადვოკატი“ თანამშრომლობას მთავაზობდა. მწერდა, რომ ჩემი მოგვარე, ნიგერიაში მოღვაწე ბიზნესმენი, გარდაიცვალა, მემკვიდრე არ დარჩა და თუკი გარიგებას დავთანხმდებოდი, მთელი მისი მილიონები მე დამრჩებოდა. სანაცვლოდ მხოლოდ საქართველოში ჩამოსვლას ითხოვდა – დეტალების გასარკვევად. არავინ დამიჯერა. მეტიც, დამცინა დედამ, მამამ, ბებიამ, ბებიაჩემის გარე ბიძაშვილმა, მეზობელმა ზაირამ და… Continue reading NEBRASKA

Uncategorized

девушка, вы хотите грузинский хуй? ანუ რა ხდებოდა კაზანტიპზე

ეს პოსტი არ დაიწერებოდა, რომ არა გუშინ გაგებული ამბავი: ქართველი მამაკაცი რუს ტურისტს, დღისით, მზისით, მშვიდობის ხიდთან გასაუპატიურებლად მისდევდა, თურმე. ჰოდა, იმწამსვე კაზანტიპი გამახსენდა და ქართველი “მაჩოები”, დამტვრეული რუსულით რომ მიდიოდნენ უკრაინელ გოგოებთან და  მისალმების  შემდეგ ეგრევე თავიანთი „ღირსების“ დათვალიერებას  სთავაზობდნენ, უარით გაოგნებულები კი, დედის გინებით ეცლებოდნენ იქაურობას. უარესი შემთხვევებიც იყო: დედის გინებას რომ არ… Continue reading девушка, вы хотите грузинский хуй? ანუ რა ხდებოდა კაზანტიპზე